Ustawa
z dnia 18 kwietnia 1985 r.
o rybactwie śródlądowym.
(tekst jednolity)
Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady i warunki ochrony,
chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych,
zwanych dalej "wodami".
2. Za chów ryb uważa się działania zmierzające do utrzymywania
i zwiększania produkcji ryb, a za hodowlę - chów połączony
z doborem i selekcją, w celu zachowania i poprawienia wartości
użytkowej ryb.
3. Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej
pożytki.
4. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych
dotyczących gospodarki rybackiej w wodach granicznych.
Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio
do warunków chowu, hodowli oraz połowu raków i minogów, z
tym że rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem
amatorskiego połowu.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia,
może określać warunki chowu, hodowli i połowu innych organizmów
żyjących w wodzie, do których stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy.
Art. 3. Na wprowadzanie do wód gatunków ryb, które
w Polsce nie występują, jest wymagane zezwolenie ministra
właściwego do spraw rolnictwa, wydane w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska i po zasięgnięciu opinii Państwowej
Rady Ochrony Przyrody.
Art. 4. 1. Do chowu, hodowli lub połowu ryb jest uprawniony
właściciel, posiadacz samoistny lub zależny gruntów pod wodami
stojącymi lub stawami oraz władający obwodem rybackim na podstawie
umowy zawartej z właścicielem wody, zwany dalej "uprawnionym
do rybactwa".
2. Uprawniony do rybactwa jest obowiązany udokumentować działania
związane z prowadzoną gospodarką rybacką.
Art. 5. Osoba dokonująca połowu ryb na rzecz uprawnionego
do rybactwa jest obowiązana posiadać i okazywać na żądanie
dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu
ryb.
Art. 6. 1. Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim
jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę rybacką.
2. Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystywaniu
produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim,
w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa
w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze
biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie
z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa.
2a. Właściwy wojewoda, co najmniej raz na trzy lata, dokonuje
na podstawie operatu rybackiego i dokumentacji, o której mowa
w ust. 4, oceny wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa
obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.
2b. O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, wojewoda powiadamia
właściciela wody.
3. Wojewoda w wyjątkowo uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza
w razie zanieczyszczenia wód uniemożliwiającego chów lub hodowlę
ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb, może zwolnić od
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, lub uznać zbiornik wodny
za nieprzydatny do prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej
na czas określony.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
rozporządzenia, wzory dokumentacji i zasady jej prowadzenia
przez uprawnionego do rybactwa, a także zasady i zakres dokonywanej
oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku
prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.
5. Minister realizując upoważnienie, o którym mowa w ust.
4, kierować się będzie potrzebą uzyskania informacji dotyczących
stanu gospodarki rybackiej oraz koniecznością zapewnienia
ichtiologicznej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez
uprawnionego do rybactwa.
Art. 6a.1. Operat rybacki określający zasady prowadzenia
racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim sporządza
uprawniony do rybactwa.
2. Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej
i graficznej.
3. Część opisowa operatu rybackiego powinna zawierać w szczególności:
1) dane dotyczące uprawnionego do rybactwa,
2) dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego,
3) zasady prowadzenia gospodarki rybackiej, opracowane z
uwzględnieniem zróżnicowania obwodu rybackiego na zasadniczy
i uzupełniający obwód rybacki.
4. Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim
przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, o ile warunki
korzystania z wód regionu uległy istotnej zmianie.
5. Operat rybacki oraz jego zmiany wymagają uzyskania pozytywnej
opinii uprawnionej jednostki.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia,
określi sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego,
szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki,
a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów
rybackich.
7. Minister, określając sposoby sporządzania i opiniowania
operatu rybackiego oraz wymagania, jakim powinien odpowiadać
operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny być
zawarte w operacie rybackim i zaopiniowane przez uprawnioną
jednostkę. Minister uwzględni potrzebę opracowania i zaopiniowania
szczegółowej charakterystyki obwodu rybackiego oraz planu
gospodarki rybackiej obejmującego w szczególności informacje
o nakładach rzeczowo-finansowych, zasadach i warunkach odtwarzania
zasobów ryb z gatunków wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi
się warunkami rozrodu naturalnego w wodach obwodu rybackiego.
Art. 7. 1. Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie
ich wędką lub kuszą.
2. Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument
uprawniający do takiego połowu, zwany dalej "kartą wędkarską"
lub "kartą łowiectwa podwodnego", a jeżeli połów
ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca
ponadto jego zezwolenie.
3. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione
osoby do lat 14, z tym że mogą one uprawiać amatorski połów
ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej taką
kartę.
4. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa
podwodnego są zwolnieni cudzoziemcy czasowo przebywający w
Polsce, posiadający zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z
obowiązku tego zwolnione są także osoby uprawiające amatorski
połów ryb w wodach uprawnionej do rybactwa osoby fizycznej,
jeżeli uzyskały od niej zezwolenie na połów w tych wodach.
5. Kartę wędkarską lub kartę łowiectwa podwodnego wydaje
starosta, po złożeniu przez osobę zainteresowaną egzaminu
ze znajomości ochrony i połowu ryb przed komisją powołaną
przez społeczną organizację amatorskiego połowu ryb; z obowiązku
składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające średnie
lub wyższe wykształcenie rybackie.
6. Osoba, wobec której orzeczono cofnięcie karty wędkarskiej
lub karty łowiectwa podwodnego, może przystąpić do powtórnego
egzaminu najwcześniej po upływie terminu, o którym mowa w
art. 27 ust. 2 pkt 3.
7. Społeczna organizacja amatorskiego połowu ryb za przeprowadzenie
egzaminu, o którym mowa w ust. 5, pobiera opłaty w wysokości
przez siebie ustalonej.
8. Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie
amatorskiego połowu ryb może pobierać opłatę w wysokości przez
siebie ustalonej.
Art. 8. 1. Zabrania się połowu ryb:
1) w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody,
2) o wymiarach ochronnych,
3) w okresie ochronnym,
4) w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń
hydrotechnicznych piętrzących wodę,
5) sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 21,
6) narzędziami elektrycznymi nie odpowiadającymi obowiązującym
normom,
7) środkami trującymi i odurzającymi,
8) narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych,
pęczków hakowych, haczyka wędki i harpuna kuszy,
9) materiałami wybuchowymi,
10) przez ich głuszenie,
11) więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb
łososiowatych i lipieni - więcej niż jedną wędką,
12) wędką:
a) w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie
narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa,
b) w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego
dokonywanie podwodnego połowu ryb kuszą,
c) przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły,
z wyjątkiem łowienia ryb pod lodem,
13) kuszą:
a) ryb łososiowatych,
b) na szlaku żeglownym,
c) od dnia 15 października do dnia 15 maja,
d) przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie,
e) w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych
w wodzie narzędzi połowowych.
2. Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust.
1 pkt 2 i 3, oraz niszczenia ikry złożonej na tarliskach i
krześliskach.
Art. 9. 1. Ryby złowione z naruszeniem przepisu art.
8 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli są żywe, niezwłocznie wypuszcza się
do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
2. Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w
art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy 10% w razie użycia narzędzia
ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego - niezwłocznie
wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem
niezbędnej staranności.
Art. 10. 1. Zabrania się przechowywania, przetwórstwa,
przewożenia i wprowadzania do obrotu ikry i ryb złowionych
z naruszeniem przepisów art. 8 i 9.
2. Osoba fizyczna lub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca
ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający
pochodzenie ryb.
Art. 11. Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie
ich z nor oraz naruszania nor.
Art. 12. 1. Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe
płynące dzieli się na obwody rybackie.
2. Obwód rybacki składa się z:
1) zasadniczego obwodu rybackiego oraz
2) uzupełniającego obwodu rybackiego.
3. Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników
wodnych, rzek, kanałów lub cieków naturalnych niezbędnych
do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej
gospodarki rybackiej.
4. Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów
zasadniczego obwodu rybackiego, na których uprawniony do rybactwa
okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem racjonalnej
gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności
połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne.
5. W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko
jedna osoba fizyczna albo prawna albo jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej.
Art. 13. 1. Na wodach o warunkach biologicznych i
hydrotechnicznych szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu
lub hodowli ryb mogą być ustanawiane obręby hodowlane, w ramach
obwodu rybackiego lub poza nim.
2. Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym
do rybactwa.
3. W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa
zakazy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz
nakaz określony w art. 20 ust. 2.
4. Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych
odcinkach cieków wpadających do morza.
Art. 14. 1. W ramach obwodu rybackiego, w wodach,
w których znajdują się miejsca stałego tarła oraz rozwoju
narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą
być ustanawiane obręby ochronne.
2. W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności
szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń
tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej, uprawiania
sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.
Art. 15.1. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki
wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody
rybackie.
2. Wojewoda ustanawia lub znosi:
1) obręby ochronne, w drodze rozporządzenia,
2) obręby hodowlane, w drodze decyzji, na wniosek uprawnionego
do rybactwa.
3. Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego
wymaga zawarcia umowy pomiędzy uprawnionymi do rybactwa.
Art. 16. Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować
obręby hodowlane i ochronne.
Art. 17. 1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach,
a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli, ochrony zdrowia
ryb oraz do celów naukowo-badawczych, wojewoda może zezwalać
na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt
2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie
połowu ryb w obrębach ochronnych.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w wypadkach, o których
mowa w ust. 1, może zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1.
3. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia
rybom możliwości swobodnego odbycia tarła, wojewoda może wydać
zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach,
na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników
wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb.
Art. 17a. 1. Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami
połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej
jest możliwe wyłącznie na wodach nie zaliczonych do wód śródlądowych
żeglownych i wymaga zezwolenia starosty.
2. Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na
wodach śródlądowych żeglownych na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim
jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty, wydanego w uzgodnieniu
z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych
oraz organem administracji żeglugi śródlądowej.
3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać
uprawnionego do rybactwa, miejsce wystawiania narzędzi, ich
rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.
Art. 18. W obwodach rybackich, przez które przebiega
granica województw lub powiatów, w sprawach dotyczących rybactwa
właściwy jest wojewoda lub starosta tego województwa lub powiatu,
na terenie którego znajduje się większa część powierzchni
obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową
w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia,
zainteresowani wojewodowie lub starostowie.
Art. 19. 1. W wypadku wystąpienia wody poza linię
brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej odpływie.
2. Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu
połowu ryb. Posiadaczowi gruntu zalanego wodą przysługuje
odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego grunt
i połowem ryb.
3. Ryby nie wyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu
stanowią pożytki, do których pobierania jest uprawniony posiadacz
gruntu.
4. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania
gruntów nastąpiło połączenie się z wodami użytkowanymi przez
innego uprawnionego do rybactwa.
Art. 20. 1. Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe
może posiadać wyłącznie uprawniony do rybactwa, z wyjątkiem
osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji
i obrotu tymi narzędziami i urządzeniami.
2. Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi
oznakowania i rejestracji.
3. Rejestrację sprzętu, o którym mowa w ust. 2, prowadzi
starosta.
3a. Oznakowanie sprzętu pływającego służącego do połowu ryb
powinno zawierać numer rejestracyjny składający się z dwuliterowego
oznaczenia województwa, myślnika, trzyliterowego oznaczenia
powiatu, myślnika, czterocyfrowej liczby od 0001 do 9999 odpowiadającej
kolejnemu numerowi wpisu do rejestru oraz litery "R"
- oznaczającej uprawnionego do rybactwa albo "A"
- oznaczającej sprzęt pływający służący do amatorskiego połowu
ryb.
3b. Wojewoda ustala trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym
mowa w ust. 3a.
4. Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia
rybackie i urządzenia połowowe w sposób umożliwiający ustalenie
ich właściciela.
5. Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody
narzędzi rybackich i urządzeń połowowych.
Art. 21. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia,
określa:
1) szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb,
2) organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów
w zakresie ochrony i połowu ryb,
3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz
wysokość opłat pobieranych za ich wydanie,
4) szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia
i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich,
obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania obrębów i sprzętu
pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego
sprzętu, w tym dwuliterowe oznaczenie województwa, o którym
mowa w art. 20 ust. 3a.
Art. 22. 1. Tworzy się Państwową Straż Rybacką.
2. Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania
ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.
3. Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną
podległą bezpośrednio wojewodzie.
4. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w
organach administracji państwowej i podlegają przepisom ustawy
z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988
r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178
i poz. 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz.
234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz.
254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995
r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz.
496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883, Nr
141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016,
Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483)(11), z uwzględnieniem
przepisu art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy.
5. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej
Straży Rybackiej ma prawo do otrzymania bezpłatnego umundurowania,
oznak służbowych, odznaki służbowej, odzieży specjalnej i
wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie
pełnienia obowiązków służbowych.
6. W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki
Państwowej Straży Rybackiej może zezwolić na używanie ubioru
cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych.
7. Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej
Straży Rybackiej, określający szczegółową organizację i sposób
działania tej straży.
Art. 23. 1. W czasie wykonywania czynności służbowych
strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest uprawniony do:
1) kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób
dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie
ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu,
2) kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych
lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do
ich połowu,
3) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących
do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza,
4) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych
do przeprowadzania kontroli, a w wypadku uzasadnionego podejrzenia
popełnienia przestępstwa lub wykroczenia:
a) legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości,
b) odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących
do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem
uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć,
c) zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa
w pkt 1, z tym że dokumenty te wraz z wnioskiem o ukaranie
przekazuje się w terminie 7 dni właściwemu kolegium do spraw
wykroczeń,
d) kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości
ich ładunku w miejscach związanych z połowem ryb,
e) przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych
w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów
mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających przepadkowi,
f) doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku
Policji osób, w stosunku do których zachodzi potrzeba podjęcia
dalszych czynności wyjaśniających,
5) dokonywania czynności sprawdzających w postępowaniu w
sprawach o wykroczenia określone w przepisach ustawy, udziału
w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego oraz
wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w
kolegium do spraw wykroczeń,
6) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia
określone w ustawie,
7) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania
się o taką pomoc do jednostek gospodarczych, organizacji społecznych,
jak również w nagłych przypadkach do każdego obywatela o udzielenie
doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o Policji,
określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy,
8) wstępu i wjazdu:
a) do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz
na tereny obrębów hodowlanych,
b) na tereny pozostające w administracji urzędów morskich,
na tereny lasów, zakładów przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych,
gospodarstw rolnych w zakresie niezbędnym do prowadzenia kontroli
na wodach przyległych do tych terenów,
c) na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni,
młynów i tartaków wodnych, przepompowni oraz innych urządzeń
piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów Sił Zbrojnych,
Straży Granicznej i Policji oraz innych szczególnego przeznaczenia
chronionych tajemnicą państwową,
9) prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych
w pkt 8 bez konieczności uzyskania zgody ich właściciela lub
użytkownika,
10) noszenia broni palnej krótkiej, broni gazowej i broni
sygnałowej,
11) noszenia kajdanek i ręcznego miotacza gazu.
Art. 23a. 1. Strażnik Państwowej Straży Rybackiej
może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego
czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu
bezpośredniego w postaci:
1) siły fizycznej,
2) psa służbowego,
3) kajdanek,
4) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego
miotacza gazu,
5) broni gazowej.
2. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej
środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1,
powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji
i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom.
3. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o
których mowa w ust. 1, okazało się niewystarczające lub ich
użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest
możliwe, strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo użycia
broni palnej w następujących wypadkach:
1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na
życie własne lub innej osoby,
2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać
broń palną strażnikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania
broni palnej,
3) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do
natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego
narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu
strażnika albo innej osoby.
4. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający
najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i
nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić
na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.
5. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej
czynności, o których mowa w art. 23, a także do użycia przez
niego środków przymusu, o których mowa w ust. 1 i 3, stosuje
się odpowiednio przepisy o Policji.
6. Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki
przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi
się do:
1) Straży Ochrony Przyrody - w zakresie przestrzegania przepisów
o ochronie przyrody,
2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,
3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa
leśnego.
7. Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane
w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby,
w stosunku do której zostały podjęte.
8. Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w
ust. 1 i w art. 23, przysługuje zażalenie do prokuratora.
9. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu
czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej
w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.
10. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia,
określa szczegółowe zasady i warunki:
1) współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją,
2) posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej,
gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy
gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym
zakresie nad Strażą.
Art. 24. 1. Rada powiatu, na wniosek starosty, może
utworzyć Społeczną Straż Rybacką albo wyrazić zgodę na utworzenie
Społecznej Straży Rybackiej przez zainteresowane organizacje
społeczne lub uprawnionych do rybactwa.
1a. Regulamin Społecznej Straży Rybackiej uchwala rada powiatu.
2. Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej jest współdziałanie
z Państwową Strażą Rybacką w zakresie kontroli przestrzegania
ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.
3. Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje
wojewoda poprzez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży
Rybackiej.
4. Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba
posiadająca kwalifikacje strażnika Państwowej Straży Rybackiej.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze
rozporządzenia, określa:
1) zasady sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 3,
2) ramowy regulamin Społecznej Straży Rybackiej, określający
szczegółową organizację i sposób działania tej straży.
Art. 25. 1. Strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej
przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 23 pkt 1-3
i 4 lit. b).
2. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku
z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 23 pkt 1-3
i 4 lit. b):
1) korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom
publicznym,
2) jest obowiązany nosić oznakę Społecznej Straży Rybackiej
oraz na żądanie okazywać legitymację wystawioną przez starostę.
Art. 26. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa,
w drodze rozporządzenia, określa prawa i obowiązki pracownicze,
zasady wynagradzania, wzory oznak, legitymacji służbowej,
odznaki służbowej i umundurowania strażników Państwowej Straży
Rybackiej oraz wzór oznaki i legitymacji strażnika Społecznej
Straży Rybackiej.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi,
w drodze rozporządzenia, zakres i warunki współpracy Państwowej
Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką, mając na względzie
skuteczność zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu
ryb, raków i minogów w powierzchniowych wodach śródlądowych
oraz zwalczania przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną
Straż Rybacką obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami
i minogami.
Art. 27. 1. Kto:
1) dokonuje amatorskiego połowu ryb bez posiadania dokumentów
lub zezwolenia, o których mowa w art. 7 ust. 2, uprawniających
do takiego połowu,
2) dokonując amatorskiego połowu ryb narusza zakazy określone
w art. 8 ust. 1 pkt 1-4 i pkt 11-13,
3) narusza przepisy art. 2, art. 3, art. 9, art. 10 ust.
2 oraz art. 11, art. 13 ust. 2, art. 16 i art. 20 ust. 1 i
2 oraz 4 i 5,
4) narusza oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych (art.
16 i art. 21 pkt 4) bądź nie będąc do tego uprawniony umieszcza
takie oznakowania
- podlega karze grzywny.
2. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust. 1, kolegium
do spraw wykroczeń może orzec:
1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa
w wysokości do pięciokrotnej wartości przywłaszczonych ryb,
2) przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły
lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także
przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia,
3) zakaz amatorskiego połowu ryb na okres od 6 do 18 miesięcy.
3. W wypadku orzeczenia kary dodatkowej, o której mowa w
ust. 2 pkt 3, orzeka się o cofnięciu karty wędkarskiej lub
karty łowiectwa podwodnego.
4. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,
może również dotyczyć przedmiotów nie stanowiących własności
sprawcy.
5. Za czyny wymienione w ust. 1, popełnione przez osobę niepełnoletnią
posiadającą kartę wędkarską, na wniosek osób uprawnionych
do kontroli, organ wydający cofa wydaną kartę do czasu uzyskania
pełnoletności.
Art. 27a. 1. Kto:
1) poławia ryby nie będąc uprawnionym do rybactwa (art. 4),
2) dokonuje połowu ryb bez upoważnienia, o którym mowa w
art. 5,
3) narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-10 i ust.
2, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 2,
4) narusza zakazy określone w art. 10 ust. 1, art. 14 ust.
2 oraz art. 19 ust. 1
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia
wolności do lat 2.
2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1 orzeka
się:
1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa
w wysokości określonej przez sąd,
2) przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły
lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także
przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa.
3. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,
może dotyczyć również przedmiotów nie stanowiących własności
sprawcy.
Art. 27b. 1. Uprawniony do rybactwa, który:
1) nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 2,
2) korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu
rybackiego albo wbrew jego założeniom
- podlega karze grzywny.
2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w
trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania w sprawach
o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez
właściwego wojewodę.
Art. 28. Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów
karty wędkarskie zachowują ważność do dnia 31 grudnia 1987
r. Osoby posiadające te karty, przy ich wymianie w terminie
określonym w zdaniu poprzednim na karty wymagane według przepisów
tej ustawy, są zwolnione z obowiązku składania egzaminu, o
którym mowa w art. 7 ust. 4.
Art. 29. Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1932 r. o
rybołówstwie (Dz. U. Nr 35, poz. 357, z 1934 r. Nr 110, poz.
976, z 1951 r. Nr 14, poz. 110 i z 1961 r. Nr 5, poz. 33).
Art. 30. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985
r.
|
